Breaking Bad to najlepszy serial, jaki kiedykolwiek oglądałam.

62 odcinki w 5 seriach pochłonęłam non-stop. A Wy?

BB doczekał się spin offu ─ Zadzwoń do Saula, a teraz jesteśmy tuż przed premierą sequela. W październiku 2019 Netflix wyemituje film pt. El Camino. Idealna pora by przypomnieć emocje, których dostarczył nam Breaking Bad i z odświeżoną historią zasiąść do obejrzenia dalszego ciągu tej niesamowitej opowieści.

Ile razy oglądaliście Breaking Bad? Ja pięć. Każdy kolejny raz nie był mniej fascynujący niż poprzedni. Zgarniałam chciwie zmysłami szczegóły, które mogły mi umknąć podczas wcześniejszych seansów. Dialogi, kadry, kostiumy, nawiązania, grymasy. Bogaty repertuar wrażeń odkrywany ponownie lub na nowo nawet za piątym razem.

W czym tkwi tajemnica wyjątkowości serialu, co sprawia, że oniemieliśmy z wrażenia? Czy jest to jeden aspekt filmu, czy raczej ich zestaw?

Na pewno na uwagę zasługuje przede wszystkim opowiedziana historia, która nie daje jednolitej oceny poczynań głównego bohatera. Spieramy się do dziś, czy Walter White podjął dobre, czy złe decyzje w swoim życiu, życiu w obliczu śmierci.

Frapuje myśl, czy możemy utożsamić się z wyborami Waltera, który tak bardzo chce zapewnić godny byt swojej rodzinie, że z cichego i nieco nieporadnego nauczyciela chemii przeobraża się w genialnego producenta narkotyków i twardziela doskonale radzącego sobie w gangsterskim świecie.

Walter to inteligentny człowiek z zasadami, oddany rodzinie, pracujący na dwóch etatach, aby zapewnić jej byt. Mniej więcej w czasie, gdy dowiaduje się, że ma raka płuc, na urodzinowym przyjęciu-niespodziance jego szwagier, Hank, opowiada o akcjach policji przeciw narkotykowym gangom a wiadomości telewizyjne pokazują zarekwirowane sterty dolarów, co skrzętnie zauważa Walt. Prosi Hanka, by ten zabrał go ze sobą na akcję. Wydaje się, że to wtedy pomysł na narkotykowy biznes zaczyna kiełkować w głowie Walta.

To ciekawe, co dzieje się właśnie w głowie Walta, ale tego możemy się tylko domyślać obserwując akcję filmu. Podczas akcji policyjnej Walter dostrzega swojego niegdysiejszego ucznia, prawdopodobnie uczestniczącego w narkotykowym procederze. W skromnym nauczycielu chemii dojrzewa gigantyczny i karkołomny pomysł… On, Walter White, ma wiedzę na temat chemii, jego uczeń, ma doświadczenie w narkotykowym biznesie.

Zwykle obserwujemy przemianę złego bohatera w dobrego, w BB jest odwrotnie; biały charakter staje się czarnym.

W 37.00 minucie s010e01 Walt, w rozmowie z Jessie’em, mówi: I am awake, świadomie rozgraniczając swoją przeszłość i teraźniejszość. Następną sceną po oświadczeniu jest ta, w której reaguje siłą na żarty ze swojego niepełnosprawnego syna (scena w sklepie, kupowanie synowi spodni). Znamienne, że potem jeszcze Walter powie, że w swojej nowej skórze czuje się lepiej i żyje pełnią życia. Było nam żal chorego nauczyciela, który ledwo wiąże koniec z końcem. Jesteśmy zafascynowani Heisenbergiem, bo taki pseudonim przyjął Walt. Nie da się więc ukryć, że jesteśmy pod wrażeniem inteligencji i sprytu Walta-Heisenberga, który świadomie uległ przemianie nie chcąc pogodzić się z koniecznością powolnego umierania i zostawienia rodziny bez zabezpieczenia materialnego.

Walt nie chciał umierać, w chwili, gdy dowiedział się o śmiertelnej chorobie, gdy powziął decyzje o zostaniu producentem narkotyków, dał wyraz też swojemu przemożnemu pragnieniu, aby u schyłku życia zakosztować pełni życia. Aby żyć intensywnie, być kimś ważnym, w końcu szanowanym. Samemu pociągać za sznurki i reżyserować ten określony, ostatni akt swojego życia.

Autorem scenariusza Breaking Bad jest Vince Gilligan; producent, reżyser, scenarzysta. Ponadpiećdziesięciolatek pracujący wcześniej głównie przy scenariuszach i produkcji „Z archiwum X” i spin offu serialu – Samotnych strzelcach. Vince Gilligan jest również producentem Breaking Bad i reżyserem kilku odcinków serialu. Co najistotniejsze jest nie tylko scenarzystą, ale pomysłodawcą historii Waltera White’a i Jessie’ego Pinkmana.

Wooow! Brawo dla Pana, Panie Vince! Takie nagromadzenie pomysłów na dzianie się, tyle nieoczekiwanych zwrotów akcji. I w tym jeszcze doskonale wkomponowany czas na przytrzymanie akcji; inteligentnie, w przypadku humoru sytuacyjnego lub artystycznie, przez ukazanie pięknych krajobrazów. Ani chwili – za dużo, ani razu – za szybko.

Bryan Cranston, odtwórca roli Waltera White’a, do czasu zagrania w Breaking Bad, nie był aż tak znanym aktorem, jak obecnie. Co ciekawe, miał niemało ról niecharakterystycznych, mało wyrazistych, można by rzec – „podtatusiałych”. To Vince Gilligan odkrył potencjał Cranstona i obsadził go w głównej roli w serialu. Cranston, po roli w Breaking Bad, stał się megagwiazdą w świecie filmu a jego wizerunek medialny uległ przemianie analogicznej jak u bohatera serialu; z szaraczka w mocny charakter i wyrazistego aktora. Za rolę Waltera White otrzymał kolejno, trzy razy z rzędu w latach 2008-2010 nagrodę Emmy za najlepszego aktora pierwszoplanowego w serialu dramatycznym.

Ten człowiek ma coś do powiedzenia. Nie tylko brawurowo odegrał rolę Waltera White’a, ale także wykazał się zdolnościami reżyserskimi, scenopisarskimi, producenckimi i znowu aktorskimi, które poświadczył produkcją autorskiego serialu Sneaky Pete (bardzo, bardzo dobry serial, o czym w innym wpisie).

Aaron Paul, za rolę Jessie’ego Pinkmana, otrzymał również trzy statuetki Emmy w latach 2010, 2012, 2014 za najlepszą rolę drugoplanową w serialu dramatycznym.

Cranston, na fali Breaking Bad, kontynuuje konwencję kryminału w Sneaky Pete, Aaron Paul, odtwórca roli Jessie’ego Pinkmana, odnalazł się w opowieści zgoła innego rodzaju – historii współczesnej, amerykańskiej sekty – The Path.

Breaking Bad jest nie tylko genialnym serialem samym w sobie, jest jednym ze współczesnych seriali, które mają epokowe znaczenie w ogólnym krajobrazie mediów; redefiniują reprezentowany gatunek filmowy i zbliżają go do współczesnej, audiowizualnej powieści.

Drogę do sukcesu BB przetarły m.in. następujące, świetne produkcje: 24 godziny (2001 r.), Zagubieni (2004 r.), Skazany na śmierć (2005 r.). Na samym początku drogi wspaniałych seriali są Przyjaciele (pierwszy odcinek ─ 22 września 1994 r.). Emisja BB przypadła na lata 2008 ─ 2013.

Wcześniej seriale telewizyjne służyły głównie rozrywce „nieambitnej”. Widzowie mieli z założenia spędzić miło czas i „rozerwać się” po pracy czy innych obowiązkach dnia codziennego. Oprócz dobrej rozrywki, BB wniósł w filmowy krajobraz seriali wartości artystyczne, oto serial telewizyjny staje się dziełem sztuki „wysokiej”. Dotychczas w kategoriach artystycznych rozpatrywane były głównie filmy kinowe. Sama nazwa serial telewizyjny konotowała artefakt pomniejszej wagi, coś spoza sztuki wysokiej, rozrywkę dla gawiedzi, dla mas.

BB pokazuje postacie pogłębione psychologicznie, które dokonują wyborów niejednoznacznych etycznie, czy moralnie. BB jest długą opowieścią, która nie ułatwia jednoznacznych ocen i nie prowadzi do prostych wniosków. I na tym, prócz doskonałego scenariusza, aktorstwa, reżyserii i produkcji, polega jej wielkość.

Akcja rozgrywa się w Albuquerque, niewielkim mieście amerykańskim w stanie Nowy Meksyk. Rodzina Waltera White’a jest typową, niewyróżniającą się rodziną, która boryka się z kłopotami finansowymi. Mają syna, Waltera White’a Juniora, którego gra Roy Frank Mitte III, znany jako RJ Mitte. Aktor ma porażenie mózgowe. Ten fakt zasługuje na podkreślenie, oto w serialu telewizyjnym – nareszcie! – spotkamy prawdziwych z krwi i kości ludzi a nie tylko plejadę zwycięzców konkursów piękności. Świetnie przez młodego aktora odegrana rola ma znaczenie szczególne – upełnoprawnia aktorów z dysfunkcjonalnościami.

W rolę Skyler Walter, żony Waltera i matki Waltera Juniora, wcieliła się Anna Gun.

Za tę rolę zdobyła nagrodę Emmy dla najlepszej aktorki drugoplanowej w serialu dramatycznym w 2013 roku.

Wiele ról z Breaking Bad jest wybitnych. Pomiędzy nimi dla mnie fantastycznie odegrana jest również postać Hanka Schradera. Zauważyliście, że w S01e01, minucie: 12.02, Hank, na 50-tych urodzinach Walta, wznosi po polsku toast ─ „Na zdrowie!”? Dean Norris, filmowy Hank, zasługuje na osobną refleksję, jak wiele innych postaci z filmu, scen, spraw, problemów, ciekawostek. Tak jak przesympatyczne środowisko dealerów, kolegów z najbliższego otoczenia Jessie’ego. Lub też czarny humor, np. śmierć od bankomatu, czy przeżarta wanna ze zwłokami. Trudna, zwykła codzienność przegląda się w zwierciadle serialu, pamiętacie scenę, gdy Jessie ma rozmowę o pracę? A nieustannie przerzucane torby wypełnione dolarami, sterty banknotów składowane w garażu wynajętym przez Skyler…Tyle fascynujących historii i zdarzeń składa się na całą opowieść!

Dlatego witajcie w rozmowie na temat Breaking Bad. Pogadamy?

Źródło: www.rottentomatoes.com
Sceny z filmu: Netflix